Οι επιδράσεις της χορήγησης του ευαισθητοποιητή ασβεστίου- Levosimendan- κατά την περιεγχειρητική περίοδο, σε υψηλού κινδύνου ασθενείς που υποβάλλονται σε μη καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Είναι γνωστό ότι η προεγχειρητική βελτιστοποίηση του αιμοδυναμικού profile καθώς και των παραμέτρων της ιστικής οξυγόνωσης στους υψηλού κινδύνου χειρουργικούς ασθενείς μειώνει σημαντικά την περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η προεγχειρητική βελτιστοποίηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια που πρόκειται να υποβληθούν σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι μεγίστης σημασίας. Επιπλέον, το levosimendan είναι ένα νέο θετικό ινότροπο φάρμακο, με αποδεδειγμένα θετική επίδραση στην οξεία ή μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια. Με βάση τα ανωτέρω, αυτή η έρευνα μελετά τις επιδράσεις της προεγχειρητικής χορήγησης levosimendan στις περιεγχειρητικές αιμοδυναμικές παραμέτρους και στις παραμέτρους της ιστικής οξυγόνωσης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 20 ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και κλάσμα εξώθησης <35% που υποβλήθηκαν σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση. Έγινε τυχαιοποίηση των ασθενών ως προς την λήψη levosimendan ή placebo. Μετά τον καθετηριασμό των ασθενών με καθετήρα πνευμονικής αρτηρίας, πραγματοποιήθηκε 24ωρη έγχυση του φαρμάκου, ξεκινώντας με μια δόση εφόδου 24μg/Kg για 10 λεπτά, ακολουθούμενη από 24ωρη συνεχή έγχυση 0.1μg/Kg/ανά λεπτό. Κατόπιν οι ασθενείς υποβλήθηκαν στην χειρουργική επέμβαση. Κατά την διάρκεια της έγχυσης του φαρμάκου καθώς και τις πρώτες 48 μετεγχειρητικές ώρες, οι ασθενείς ήταν κάτω από στενή αιμοδυναμική παρακολούθηση στην μονάδα εντατικής θεραπείας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο πριν την έγχυση του φαρμάκου και την 7η μετεγχειρητική ημέρα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: To levosimendan έγινε καλά ανεκτό χωρίς μείζονα καρδιαγγειακά συμβάμματα ή ανάγκη διακοπής της χορήγησης του. Προεγχειρητικά, επιτεύχθηκε σημαντική αύξηση του δείκτη καρδιακής παροχής, καθώς και της παροχής και της κατανάλωσης οξυγόνου στην ομάδα του levosimendan σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η οποία διατηρήθηκε και για τουλάχιστον 48 ώρες μετεγχειρητικά. Το κλάσμα εξώθησης αυξήθηκε σημαντικά την 7η μετεγχειρητική ημέρα στην ομάδα του levosimendan σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τρεις ασθενείς της ομάδας ελέγχου χρειάσθηκαν μετεγχειρητικώς ινότροπη υποστήριξη λόγω εμφάνισης μη αντιρροπούμενης καρδιακής ανεπάρκειας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το levosimendan κατάφερε να βελτιστοποιήσει προεγχειρητικά τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, αυξάνοντας την καρδιακή παροχή καθώς και την παροχή οξυγόνου. Η βελτιστοποίηση αυτή διήρκεσε και κατά την μετεγχειρητική περίοδο, τότε που το χειρουργικό στρες και οι αυξημένες ανάγκες σε οξυγόνο είναι ακόμη υπαρκτές.