Credo sceptyka

Pojęcie Boga oznacza byt nieskończony, samoistny, transcendentny wobec świata, konieczny, wszechmocny, jedyny i osobowy. W obliczu braku rozstrzygającego dowodu, że takie pojęcie Boga jest niespójne, za prawomocne można uznać założenie jego spójności; w związku z tym racjonalna dyskusja, czy istnieje realnie desygnat tego pojęcia jest możliwa. Spośród czterech możliwych stanowisk w kwestii istnienia Boga (teizm, ateizm, agnostycyzm i sceptycyzm) najmniej teoretycznych kłopotów sprawia sceptycyzm. Wszelka próba uzasadnienia teizmu (zdanie „Bóg istnieje” jest prawdziwe) zakłada prawdziwość wniosku; warunkiem bowiem uznania przesłanek rozumowania uzasadniającego prawdziwość teizmu jest uznanie prawdziwości wniosku. Analogiczne kłopoty wiążą się z ateizmem (czyli przekonaniem, że prawdziwe jest zdanie „Bóg nie istnieje”). Agnostycyzm z kolei – jako twierdzenie głoszące, iż „nie wiemy i nigdy nie będziemy wiedzieć ani, czy Bóg istnieje, ani czy nie istnieje” – przekracza dostępne nam dane; z faktu bowiem, że aktualnie nie wiemy, czy Bóg istnieje, czy też nie istnieje, nie możemy wnosić, że nigdy tego w przyszłości wiedzieć nie będziemy. Z tego powodu należy uznać, że aktualnie najbardziej zasadnym stanowiskiem w kwestii istnienia Boga jest sceptycyzm: nie wiemy, które z trzech pozostałych stanowisk (teizm, ateizm i agnostycyzm) jest prawdziwe (czy przynajmniej bardziej prawdopodobne od pozostałych). Sceptycyzm w kwestii istnienia Boga nie ma charakteru globalnego (nie jest sceptycyzmem powszechnym) a jedynie lokalny (ograniczając się do naszej aktualnej wiedzy o istnieniu/nieistnieniu Boga).