The impact of minimum wages on employment, earnings and poverty

Η παρούσα διατριβή μελετά τις επιπτώσεις του κατώτατου μισθού στην απασχόληση, τη μετάβαση στην ανεργία, τη φτώχεια και την ανισότητα. Αρχικά, εξετάζει την επίδραση της περικοπής του εθνικού κατώτατου μισθού και της εισαγωγής του υποκατώτατου μισθού για τους νέους στην Ελλάδα το 2012. Δεύτερον, η εργασία εξετάζει την επίπτωση της μεταρρύθμισης αυτής στις μεταβάσεις από και προς την ανεργία. Τέλος, εκτιμάται η επίδραση του κατώτατου μισθού στη φτώχεια και την ανισότητα σε διαφορετικά σενάρια επίπτωσης του κατώτατου μισθού στην απασχόληση.Η εργασία είναι δομημένη ως εξής: το Κεφάλαιο 1 παρουσιάζει τα βασικά στατιστικά της ελληνικής οικονομίας πριν και κατά τη διάρκεια της κρίσης, εστιάζοντας στα δεδομένα της αγοράς εργασίας. Το Κεφάλαιο 2 εξετάζει το αποτέλεσμα της προαναφερθείσας μεταρρύθμισης του κατώτατου μισθού στις πιθανότητες απασχόλησης. Το Κεφάλαιο 3 παρουσιάζει τους προσδιοριστικούς παράγοντες των μεταβάσεων από και προς την ανεργία περιλαμβάνοντας ειδική ανάλυση για τη μεταρρύθμιση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα. Τέλος, το Κεφάλαιο 4 μελετά την επίδραση του κατώτατου μισθού στη φτώχεια και την ανισότητα με διαφορετικά σενάρια ελαστικότητας της απασχόλησης ως προς τον κατώτατο μισθό. Τα γενικά συμπεράσματα της διατριβής και οι σχετικές συστάσεις πολιτικής παρουσιάζονται στο Κεφάλαιο 5.Τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής αποκαλύπτουν ότι η περικοπή του κατώτατου μισθού το 2012 δεν ήταν επιτυχής καθώς δεν αύξησε τις πιθανότητες απασχόλησης. Ωστόσο, η εισαγωγή του υποκατώτατου μισθού για τους νέους εκτιμάται ότι ευνόησε τα άτομα ηλικίας έως 25 ετών. Ως προς τις μεταβάσεις ανεργίας, εκτιμάται ότι η πιθανότητα εισόδου στην ανεργία αυξήθηκε μετά την εφαρμογή της μεταρρύθμισης, εύρημα το οποίο είναι αντίθετο με το επιθυμητό. Αντίθετα, η μεταρρύθμιση του κατώτατου μισθού ήταν επιτυχής ως προς τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας καθώς αυξήθηκαν οι πιθανότητες εξόδου από την ανεργία. Τέλος, ως προς την επίδραση του κατώτατου μισθού στη φτώχεια και την ανισότητα, βρέθηκε ότι η ελαστικότητα της απασχόλησης ως προς τον κατώτατο μισθό σχετίζεται στενά με το τελικό αποτέλεσμα. Η αποτελεσματικότητα του κατώτατου μισθού ως προς την καταπολέμηση της φτώχειας είναι πιο αδύναμη όσο πιο αρνητική είναι αυτή η ελαστικότητα. Ως εκ τούτου, το κύριο εύρημα είναι ότι ο κατώτατος μισθός δε μπορεί να θεωρηθεί ως ένα αποτελεσματικό μέτρο κοινωνικής πολιτικής καθώς η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από τις απώλειες θέσεων εργασίας.