2017•تحقیقات نوین در گیاه پزشکیRequires access
الگوی سبز شدن گاوپنبه (Abutilon theophrasti)، علف خرچنگ (Digitaria sanguinalis)، تاتوره (Datura stramonium) و تاجریزی (Solanum nigrum) در اعماق مختلف خاک
مرجان دیانت
Open publisher page 0 citations
Abstract
دانستن توانایی سبز شدن گونههای علف هرز از اعماق مختلف خاک در راهکارهای مدیریتی علف های هرز به ویژه در سیستمهای مختلف خاکورزی اهمیت زیادی دارد. یک آزمایش گلخانهای به منظور مطالعه اثر عمق کاشت بر سبز شدن چهار گونه علف هرز گاوپنبه Abutilon theophrasti ، علف خرچنگ Digitaria sanguinalis ، تاتوره Datura stramonium و تاجریزی Solanum nigrum انجام شد. بذرهای هر گونه در گلدان در اعماق 0، 2، 4، 6، 8 و 10 سانتی متر در یک طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار کاشته شدند. نتایج نشان داد که عمق کاشت اثر متفاوتی بر توانایی سبز شدن گونههای مختلف داشت اما در همه گونهها با افزایش عمق کاشت بذر سبز شدن روند کاهشی نشان داد. از بین 4 گونه علفهرز مورد مطالعه تنها علف هرز گاوپنبه دارای رویش 7 درصدی از عمق10سانتیمتری بود. بر اساس برآورد پارامترهای برازش داده شده از معادله سه پارامتره سیگموئیدی پارامترX50 (عمق مورد نیاز برای رسیدن به کاهش 50 درصد رویش) در گونههای علف هرز متفاوت بود. این عمق 31/7، 02/4، 44/5 و 40/5 سانتی متر به ترتیب برای گونههای گاوپنبه، علف خرچنگ، تاتوره و تاجریزی بود. شخم عمیق که بتواند بذرهای گونههای مورد مطالعه را تا عمق بیشتر از 6 سانتی متر دفن کند جهت مدیریت این علف های هرز امکان پذیر خواهد بود.