2014•Unpublished venueRequires access
بررسی تأثیر چند اسانس گیاهی بر رشد میسلیومی قارچ Fusarium solani عامل بیماری پوسیدگی خشک فوزاریومی سیبزمینی در انبار روی غده در شرایط آزمایشگاهی
رویا طاووسی, محمد ترابی, حسین وفایی
Open publisher page 0 citations
Abstract
استفاده از ترکیبات ضدقارچی طبیعی مانند اسانسهای گیاهی برای نگهداری میوه و غده در دوره انبارداری به طور چشمگیری در حال افزایش است. در این تحقیق از اسانس گیاهان مرزه، مرزنجوش و پونه برای کنترل عامل فساد غده سیبزمینی در دوره انبارداری استفاده شد. بیماری پوسیدگی سیبزمینی توسط قارچ Fusarium solani ایجاد میشود. برای این منظور اثر ضدقارچی اسانسها، بر بازدارندگی از رشد قارچ بیماریزای گیاهی Fusarium solani روی محیط کشت PDA و بافت غده بررسی شد. در محیط کشت قطر پرگنه قارچ بیماریزا به دو روش دیسک کاغذی روی محیط کشت و مواد فرار مورد بررسی قرار گرفت. برای بررسی اثر اسانس روی غده، ابتدا 30 میکرولیتر سوسپانسیون اسپور قارچ (106×1 اسپور در میلیلیتر) به غدههای سیبزمینی تزریق و پس از یک ساعت غدهها با غلظتهای 4 و 20 میکرولیتر بر میلیلیتر اسانس گیاهان مورد نظر اسپریپاشی شدند. هفت روز بعد از مایهزنی، غدهها از نظر درصد آلودگی مورد بررسی قرار گرفتند. برای محاسبه درصد آلودگی هر غده به هشت قسمت مساوی تقسیم شد و تعداد قسمتهای آلوده در 5/12 ضرب و درصد آلودگی غدهها به قارچ بیمارگر محاسبه گردید. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. اسانسهای مورد آزمایش تأثیر معنیداری در بازدارندگی از رشد قارچ نشان دادند. نتایج بدست آمده نشان داد که بیشترین بازدارندگی برای قارچ F. solani در روش دیسک کاغذی مربوط به اسانس پونه با 41/59 درصد و در روش مواد فرار مربوط به اسانس مرزه خوزستانی با 12/40 درصد بود. نتایج آزمایش روی غده مایهزنی شده با سوسپانسیون اسپور نشان داد که غلظت 20 میلیلیتر بر لیتر اسانس مرزنجوش روی F. solani (با 08/27 درصد بیماری) بیشترین درصد مهار کنندگی علیه این عامل بیماریزا بود.