Commission and complicity by omission

Nečinjenje je strukturalno različito od činjenja, tako da se kod krivičnih dela izvršenih nečinjenjem dodatno otežava utvrđivanje radnje izvršenja i uzročnosti, a posebno je otežano razgraničenje izvršilaštva i sučesništva. Izvršilaštvo, kao i saučesništvo kod izvršenja dela nečinjenjem, je zakonska mogućnost (čl. 15 KZ), kojom se razlikuju prava i neprava krivična dela nečinjenja. Saučesništvo kroz nečinjenje može doći u obzir kod izvršenja krivičnog dela činjenjem i nečinjenjem i može se sagledavati u relacijama: prvo, saučesništvo činjenjem u delu nečinjenja; drugo, saučesništvo nečinjenjem u delu činjenja; i treće, saučesništvo nečinjenjem u delu nečinjenja. U prvom slučaju moguće je saučesništvo, kao i podstrekavanje i pomaganje, a u drugom i trećem isključeno je podstrekavanje, a moguće je pomaganje, kao i saizvršenje. Odgovornost garanta može biti utemeljena kako na imperativnim, tako i na prohibitivnim normama. Tako se, pored nespornih slučajeva koji se temelje na imperativnim normama, sve više proširuje odgovornosti garanta za pravne dužnosti, koje predstavljaju određene društvene dužnosti (zajednica života, krvno ili tazbinsko srodstvo i sl.), ali se ne može odrediti generalna obaveza na dužnosti činjenja, već to zavisi od okolnosti svakog konkretnog slučaja. Autor smatra da je razgraničenje izvršilaštva i saučesništva kod nečinjenja najadekvatnije prema socijalno-personalnoj teoriji.