2017•آفات و بیماریهای گیاهیRequires access
بررسی مقاومت آنتیبیوزی تعدادی از ارقام گوجهفرنگی نسبت به شبپرهی مینوز گوجه فرنگی، Tuta absoluta (Lep.: Gelechiidae) در شرایط آزمایشگاهی
منور صفائی نیا, امین صدارتیان جهرمی, مجتبی قانع جهرمی, مصطفی حقانی
Open publisher page 0 citations
Abstract
در پژوهش حاضر، مقاومت آنتیبیوزی پنج رقم گوجهفرنگی گلخانهای (سیندل، سانتلا، اینفینیتی، دافنیس و گلدی) نسبت به شبپرهی مینوز گوجهفرنگی،Tuta absoluta ، در شرایط آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسیها در قالب طرح آماری کاملا تصادفی و با استفاده از 100 تخم همسن روی هر رقم صورت پذیرفت. تجزیه و تحلیل دادههای به دست آمده با استفاده از آنالیز جدول زندگی دوجنسی ویژهی سن - مرحلهی رشدی انجام شد. بر اساس نتایج به دست آمده، بیشترین طول دورهی رشد و نمو مراحل قبل از بلوغ این شبپره روی رقم سانتلا (31/0 ± 11/27 روز) و کمترین طول این دوره نیز روی رقم اینفینیتی (16/0 ± 44/23 روز) ثبت شد. بیشترین میزان مرگ و میر این مرحلهی رشدی نیز روی رقم سیندل (64/4 ±17/29 درصد) محاسبه گردید. علاوه بر این، مقادیر محاسبه شدهی پارامترهای رشد جمعیت شبپرهی T. absoluta روی ارقام مختلف گوجهفرنگی نیز بهطور معنیداری با یکدیگر متفاوت بود. بر این اساس، کمترین (489/7 ± 731/37 نتاج/ماده) و بیشترین (386/10 ± 521/74 نتاج/ماده) میزان نرخ خالص تولید مثل (R0) این آفت بهترتیب روی ارقام دافنیس و اینفینیتی محاسبه شد. بیشترین مقدار نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) نیز روی رقم اینفینیتی ثبت گردید (005/0 ± 147/0 برروز). بر اساس نتایج بهدست آمده، ارقام گلدی و اینفینیتی بهترتیب از بیشترین و کمترین میزان مقاومت آنتیبیوزی نسبت به این آفت برخوردار بودند. نتایج حاصل از پژوهش حاضر میتواند در قالب برنامههای مدیریت تلفیقی شبپرهی T. absoluta در گلخانههای گوجهفرنگی مورد استفاده قرار گیرد.