2009•Chulalongkorn University Dental JournalOpen access
Treatment of chronic periodontitis with metronidazole gel as an adjunct to scaling and root planing : a pilot study
Parkin Watin
Open full text 0 citations
Abstract
วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของยาเมโทรนิดาโซลเจล ความเข้มข้นร้อยละ 2 ที่ผลิตขึ้นในประเทศไทย เมื่อให้ร่วมกับ การขูดหินน้ําลายและเกลารากฟัน ในการรักษาผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบแบบเรื้อรัง วัสดุและวิธีการ คัดเลือกผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบแบบเรื้อรังจากคลินิกปริทันตวิทยา คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จํานวน 26 คน ที่มีฟันที่มีร่องลึกปริทันต์ 6-8 มิลลิเมตร และไม่มีโรคทางระบบ ไม่ได้รับยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ทั่วร่างกาย และยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่กลุ่มสเตียรอยด์ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา และได้รับการรักษาโรคปริทันต์อักเสบในขั้นแรกโดยการขูดหินน้ําลาย เกลารากฟันและสอนวิธีดูแลอนามัยช่อง ปากมาแล้ว แบ่งกลุ่มฟันตัวอย่างด้วยการสุ่มแบบง่าย ได้แก่ กลุ่มทดลอง (ขูดหินน้ําลายและเกลารากฟันร่วมกับ การให้ยาเมโทรนิดาโซลเจล) และกลุ่มควบคุม (ขูดหินน้ําลายและเกลารากฟันร่วมกับการให้ยาหลอก) ทั้งสอง กลุ่มจะได้รับการใส่ยาวันเว้นวัน รวม 3 ครั้ง และวัดค่าทางคลินิก ได้แก่ ดัชนีอาการเลือดออก ความลึกของร่องลึก ปริทันต์ ระยะเหงือกร่น และระดับการยึดทางคลินิก ที่ระยะเวลาก่อนให้การรักษา และหลังการรักษาในเดือนที่ 3 และ 6 ที่ตําแหน่งลึกที่สุดของซี่ฟัน โดยใช้ชิ้นปิดบนด้านบดเคี้ยวเป็นตัวกําหนดตําแหน่งอ้างอิง วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติ การทดสอบยูของแมนวิทนีย์ การทดสอบไคสแควร์ และการทดสอบของวิลคอกชัน ที่ระดับความเชื่อ มันร้อยละ 95 ผลการศึกษา ลักษณะทางคลินิกของทั้งสองกลุ่มการรักษาดีขึ้นอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ที่ระยะเวลาหลังการ รักษา 6 เดือน ความลึกของร่องลึกปริทันต์เฉลี่ยลดลง 1.30 มิลลิเมตร และระดับการยึดทางคลินิกเพิ่มขึ้นถึง 1.10 มิลลิเมตรในกลุ่มทดลอง ขณะที่ในกลุ่มควบคุมมีค่าเป็น 0.56 มิลลิเมตร และ 0.50 มิลลิเมตร ตามลําดับ และพบว่าในกลุ่มทดลอง ค่าความลึกของร่องลึกปริทันต์ที่ลดลงในระหว่าง 0 ถึง 6 เดือน และค่าดัชนีอาการ เลือดออกที่ลดลงในระหว่าง 3 ถึง 6 เดือน มีความแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ สรุป จากผลการศึกษานําร่องนี้ แสดงให้เห็นว่าการให้ยาเมโทรนิดาโซลเจล ความเข้มข้นร้อยละ 2 ร่วมกับการ ขูดหินน้ําลายและเกลารากฟัน ให้ผลดีในการรักษาโรคปริทันต์อักเสบแบบเรื้อรัง แต่ก็ยังต้องมีการศึกษาและพัฒนา ตัวยาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นต่อไป (ว ทันต จุฬาฯ 2552;32:133-42)
Open-access reader