The double immunostaining of CD133 and Ki-67 favours a significant co-localization pattern in fibroblastic subtype of meningiomas

A unique molecular and/or cellular marker for meningiomas, the most common intracranial tumours, has not been identified yet. We investigated the co-localization fraction of CD133/Ki-67 in meningioma tissue array slide composed of 80 meningioma tissue samples of various histological variants. CD133 – a cell membrane stem cell marker – was previously proved to be associated with the initiation and progression of intracerebral gliomas and medulloblastomas. Immunohistochemical co-localization of CD133/Ki-67 was significantly higher in fibroblastic variant than in meningothelial and transitional subtypes. However, since there were only 3 atypical and 1 malignant meningioma spots in the tumour tissue array slide, it is difficult to draw a firm conclusion regarding the actual co-localization percentage and persistence of CD133/Ki-67 in atypical and malignant meningiomas. Far higher co-staining percentage of CD133/Ki-67 in fibroblastic meningioma samples compared to meningothelial subtype, a histological meningioma variant, architectonically resembling the non-neoplastic meningeal cells, gave us the impression that CD133 may play a role in the formation and progression of fibroblastic meningioma variants. The persistency and the validity of this finding need to be verified by further histopathological and molecular research in order to clarify the possible role of CD133 in meningiogenesis. Nie określono dotąd unikalnego znacznika molekularnego lub komórkowego dla oponiaków, najczęstszych guzów wewnątrzczaszkowych. Wcześniej wykazano, że CD133 – znacznik błony komórkowej komórek macierzystych – jest związany z zapoczątkowaniem, a także wzrostem wewnątrzczaszkowych glejaków i rdzeniaków płodowych. Zbadano odsetek współlokalizacji CD133/Ki-67 w zestawach macierzy tkankowych oponiaków, złożonych z próbek 80 rozmaitych odmian histologicznych oponiaków. Immunohistochemiczna współlokalizacja CD133 i Ki-67 była stwierdzana istotnie częściej w podtypie włóknistym oponiaka niż w podtypach meningotelialnym lub przejściowym. Ze względu na małą liczbę preparatów opo-niaków atypowych (3) oraz złośliwych (1) w badanej macierzy tkankowej trudno wyciągnąć jednoznaczne wnioski dotyczące rzeczywistego odsetka współlokalizacji i utrzymywania się CD133/Ki-67 w oponiakach atypowych i złośliwych. Znacząco większy odsetek wspólnie występującej reaktywności CD133/Ki-67 w preparatach oponiaka włóknistego w porównaniu z podtypem meningotelialnym, którego architektonika przypomina nienowotworowe komórki opon, sprawia wrażenie, że CD133 może odgrywać rolę w powstawaniu i rozwoju oponiaków włóknistych. Trafność tego spostrzeżenia wymaga weryfikacji w dalszych badaniach histopatologicznych i molekularnych w celu wyjaśnienia możliwej roli CD133 w powstawaniu oponiaków.